Bloog Wirtualna Polska
Są 1 239 324 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Dr Alina Brewda

piątek, 11 maja 2012 18:37
Skocz do komentarzy

Dr Alina Brewda

  Alina Brewda urodziła się 13 czerwca 1905 roku w Warszawie, w rodzinie żydowskiej. Rodzice prowadzili prywatną praktykę dentystyczną w swoim domu przy ulicy Miodowej 11. Po złożeniu egzaminu maturalnego w 1923 roku, Rozpoczęła naukę na wydziale lekarskim Odrodzonego Uniwersytetu Warszawskiego. Po otrzymaniu dyplomu lekarza w 1930 roku, pracowała początkowo w Szpitalu Wolskim. Wkrótce jednak wyjechała do Francji aby kontynuować szkolenie w Paryżu pod kierunkiem profesora Marcela Metzgera (L’Hopital Bretenneau) oraz profesora Jean Louis Faure (Broca Hospital). Do Polski powróciła w grudniu 1932 roku. Pracowała w Szpitalu Położniczym doktora Endelmana oraz w Szpitalu Żydowskim jako asystent na oddziale ginekologii. Prowadziła własną praktykę lekarską ginekologiczno - położniczą. Jesienią 1940 roku, po utworzeniu getta w Warszawie, dr Brewda wraz z matką i bratem przeniosła się do mieszkania przy ulicy Elektoralnej gdzie kontynuowała przyjmowanie chorych w jednym z dwu wynajmowanych pokoi. Wiosną 1942 roku matka dr Brewdy zmarła w getcie. Wkrótce zginął także jej brat Aleksander, prawdopodobnie został wywieziony do obozu zagłady w Treblince. Jesienią 1942 roku dr Brewda została zmuszona do opuszczenia dotychczasowego mieszkania. Od tego czasu ukrywała się kolejno w mieszkaniu dr Endelmana oraz dr Marii Markow. Po upadku powstania w getcie warszawskim została włączona do transportu do obozu koncentracyjnego na Majdanku (KL Lublin). Dotarła tam prawdopodobnie 27 kwietnia 1943 roku. W obozie pracowała w rewirze szpitalnym dla kobiet żydowskich. Została wybrana do pracy przez lekarza SS dr Rindfleischa z uwagi na umiejętności chirurgiczne. W trakcie pobytu na Majdanku współpracowała z dr Stefanią Perzanowską, prowadzącą rewir dla więźniarek aryjskich. Na polecenie SS-Standartenführera dr Lollinga, szefa Urzędu D III w SS – WVHA, została w dniu 21.09.1943 roku przeniesiona do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Doktor Stefania Perzanowska wspominała po wojnie, że „odwoziła ją sama komendantka Ehrich, bo miała ponoć takie zlecenie”. Po przybyciu do obozu oświęcimskiego została oznaczona numerem 62761 i skierowana na odcinek BIa w Birkenau, gdzie przebywała do końca września. Przeniesiona do bloku 10 w obozie macierzystym, została wkrótce mianowana lekarzem naczelnym tego bloku z prawami blokowej. Kobiety poddawane eksperymentom medycznym na bloku 10, wspominały po wojnie, że dr Brewda okazywała im w „tych dniach matczyne wsparcie”[1].

   Poza organizowaniem opieki medycznej dla kobiet więzionych w bloku 10, działała także w obozowym ruchu oporu. Kiedy wybuchła kolejna epidemia tyfusu i obóz w Birkenau został całkowicie odseparowany od obozu macierzystego, zorganizowała kurs szkoleniowy dla pielęgniarek z Birkenau[2]. Była to jedyna możliwość utrzymania kontaktu organizacji podziemnych w obu obozach.

   Pod koniec lipca 1944 roku została z wyrokiem śmierci wtrącona do bunkra w bloku 11. Po siedemnastu dniach oczekiwania na egzekucję (miała zostać powieszona), bez żadnych wyjaśnień, została wypuszczona i skierowana na krótko do baraku dla kobiet znajdującego się w tzw. przedłużeniu obozu, a wkrótce potem na odcinek BIb w Birkenau. Jednakże ciężka praca w kamieniołomie wywołała niewydolność krążenia (kilka miesięcy wcześniej przeszła zawał serca) z powodu której dr Brewda trafiła do „obozowego szpitala”. Tam zaopiekowała się nią dr Perzanowska. Po dziesięciu dniach dr Mengele rozkazał jej opuścić „szpital”. Dzięki pomocy jednej z pielęgniarek uczestniczących w prowadzonym przez nią kursie, trafiła do komanda pracującego w szwalni. Na polecenie dr Wirthsa została w grudniu 1944 roku przeniesiona ponownie do obozu macierzystego w Oświęcimiu. Została ewakuowana w dniu 18.01.1945 roku, przez Pszczynę i Wadowice, Hamburg, Berlin do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück, skąd część przewieziono ją po tygodniu do obozu w Neustadt – Gleve. Tam dr Brewda zachorowała na tyfus plamisty. Dzięki troskliwej opiece dr Dory Klein ( Doroty Lorskiej) i dr Aliny Przerwy – Tetmajer doczekała wyzwolenia w maju 1945 roku[3].

   Po oswobodzeniu powróciła do Warszawy, gdzie dzięki pomocy przyjaciół zamieszkała i rozpoczęła pracę jako lekarz ginekolog. Niestety  stan zdrowia uniemożliwił jej kontynuowanie praktyki lekarskiej. Po przeszło rocznym pobycie w szpitalach i sanatoriach zdecydowała się odszukać swego wuja mieszkającego w Anglii. Emigrowała z Polski w lutym 1947 roku. W Anglii dr Brewda wyszła za mąż, za polskiego prawnika Szymona Białostockiego oraz prowadziła własną praktykę ginekologiczno – położniczą swoim domu, w północnej dzielnicy Londynu.



[1] Hermann Langbein „People In Auschwitz” The University of North Carolina Press, 2004, s.231

[2] Kurs ten rozpoczął się 17.01.1944 roku

[3] Obóz koncentracyjny w Neustadt – Glewe został opuszczony przez załogę SS w dniu 2.05.1945 roku.

 

Podziel się
oceń
1
0


Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

poniedziałek, 24 kwietnia 2017

Licznik odwiedzin:  157 793  

Kalendarz

« kwiecień »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930

O mnie

Maria Ciesielska, z zawodu lekarz, z zamiłowania badacz, poszukiwacz i szperacz. Czasami tłumacz. Kontakt: maryludek@wp.pl

O moim bloogu

Bloog o zacięciu poznawczym.

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 157793

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl