Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 267 707 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Dr Zofia Garlicka

poniedziałek, 20 sierpnia 2012 21:17
Skocz do komentarzy

Dr Zofia Garlicka (19.04.1874 – 13 (lub 18).11.1942)

    Dr Zofia Garlicka, lekarz ginekolog z Warszawy, została aresztowana wraz z córką Zofią Jankowską (żoną Stanisława Jankowskiego „Agatona”), w swoim mieszkaniu w Warszawie, przy ulicy Topolowej 8 w dniu 11 sierpnia 1942 roku. W tym samym mieszkaniu dr Garlicka ukrywała swoją przyjaciółkę, zbiegłą z getta dr Natalię Zandową, którą gestapo rozstrzelało prawdopodobnie następnego dnia po aresztowaniu oraz trzech zbiegłych z Oflagu w Forcie VII angielskich jeńców wojennych..  Do dziś nie wiadomo, co naprowadziło Niemców na mieszkanie przy Topolowej.

   W oddziale kobiecym więzienia na Pawiaku, tzw. Serbii, dr Garlicka przebywała do 13 października 1942 r. Wraz z innymi więźniarkami, w tym swoją córką Zofią, trafiła do obozu oświęcimskiego w dniu 14 października 1942 roku. Zachowało się obozowe zdjęcie dr Garlickiej, zrobione zaraz po przyjęciu w stan więźniów i przydzieleniu numeru obozowego 22521.

   W tym czasie oddział kobiecy znajdował się już od dwóch miesięcy w obrębie nowopowstałego obozu w Birkenau, na odcinku B I. Kobiety przebywały tam w tragicznych warunkach, pozbawione dostępu do wody oraz latryn. Tragiczne warunki sanitarne, ciężka praca oraz ciągły głód sprawiały, że niemalże od początku istnienia obozu wybuchały w nim kolejne epidemie tyfusu. Szpital więźniarski, który mieścił się w kilku drewnianych barakach, pełnił rolę „przedsionka do krematorium” bowiem jedynymi pracującymi w nim „pielęgniarkami” były kryminalne więźniarki niemieckie, którym los chorych był całkowicie obojętny. Co więcej, czerpały one korzyść z pracy w szpitalu, zjadając porcje ciężko chorych więźniarek. Dopiero jesienią 1942 roku do pracy w szpitalu dopuszczono więźniów – mężczyzn, którzy próbowali nieco poprawić los chorych. W tym czasie kobietom z wykształceniem medycznym nie wolno było pracować w szpitalu obozowym. Wszelka pomoc była surowo karana.

   Dr Garlicka wraz z córką pracowała w kartoflarni. Komanda pracujące „pod dachem” były w stosunkowo lepszej sytuacji. Podczas jesiennej słoty, więźniarki mokły „jedynie” w czasie porannych i wieczornych apeli. Jedna z więźniarek, która pracowała wówczas z dr Garlicką, pisała po wojnie: 

„Ktoś przybiega do kartoflarni. Nerwowe rozmowy prowadzone są szeptem i nagle duża kobieta przewiązana szmatą zamiast fartucha, z palcami zgrabiałymi, oblepionymi brudem wstaje. Nie potrafi chodzić w drewniakach uciekających z nóg, ruchy staja się pokraczne, plecy zgarbione bardziej niż zwykle. Podąża za wzywającą ja kobietą (…) W pustym baraku wszystko się wyjaśnia. Pomiędzy pryczami, skulona w ataku bólu, wije się młoda dziewczyna. (…) Szybko, sprawnie bada chorą, każda sekunda jest cenna, czynność następuje błyskawicznie po   czynności, wieloletnie doświadczenie kieruje dłonią i myślą dr Zofii Garlickiej. Oto znowu na krótki czas odzyskała prawo do swej dawnej pracy i wiedzy, stała się sobą, jest potrzebna chorej.(…) Spokojnie, rzeczowo, do końca daje zdenerwowanej blokowej wskazówki, powtarza jeszcze raz i tłumaczy dokładnie.[1]

W kilka dni później załogę kartoflarni zdziesiątkowała wysoka gorączka. Dr Garlicka zdecydowała się przenieść wraz z gorączkującą córką na blok rewirowy. Chorowała już wcześniej na dur plamisty i nie obawiała się zarażenia. Pielęgnowała chorujące na tyfus więźniarki dniem i nocą. Kiedy sama zaczęła gorączkować była pewna, że ma grypę. W tym samym czasie kryzys durowy przechodziła Seweryna Szmaglewska, która w swoich powojennych wspomnieniach pisała:

„Tam oto, wciśnięta w ciasne łóżko chorej przeżywającej kryzys tyfusu, leży doktor Garlicka.(...) Nie odgaduje, że za trzy tygodnie wyniosą ją z baraku na noszach razem z innymi zmarłymi. Umrze na tyfus powrotny.[2]

Dr Zofia Garlicka zmarła prawdopodobnie w dniu 13.11.1942 r. w Birkenau w kilka dni po śmierci swojej córki Zofii. W oficjalnym zawiadomieniu figuruje data 18.11.1942.

 

Bibliografia

  1.  Stanisław Jankowski: Z fałszywym ausweisem w prawdziwej Warszawie: Wspomnienia 1939 – 1946. Tom I. Warszawa: 1980. S. 16–17. ISBN 83-06-00140-0.
  2. Teodora Męczkowska, Jadwiga Putowska i Adam Wrzosek: Garlicka Zofia [w:] Polski Słownik Biograficzny. Tom VII.

 



[1] Seweryna Szmaglewska „Sylwetki lekarzy więźniów Oświęcimia” w „Okupacja i medycyna.-Wybór artykułów z Przeglądu lekarskiego – Oświęcim” z lat 1961-1973.” Warszawa,1975, s.207-208

[2] Seweryna Szmaglewska „Dymy nad Birkenau”, Kraków, 1946, s. 42.  

 

Podziel się
oceń
0
0


Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

środa, 20 września 2017

Licznik odwiedzin:  161 309  

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
    010203
04050607080910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

O mnie

Maria Ciesielska, z zawodu lekarz, z zamiłowania badacz, poszukiwacz i szperacz. Czasami tłumacz. Kontakt: maryludek@wp.pl

O moim bloogu

Bloog o zacięciu poznawczym.

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 161309

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Ale seriale

Pytamy.pl